مانیتورینگ وب‌سایت

Website Monitoring وضعیت در دسترس بودن یک وب‌سایت را از طریق درخواست‌های HTTP یا HTTPS بررسی می‌کند و بر اساس HTTP Status Code و پاسخ دریافتی از سرور، سلامت سرویس را ارزیابی می‌کند.

این مانیتور علاوه بر بررسی اتصال به سرور، لایه HTTP/HTTPS را نیز بررسی می‌کند و یکی از مهم‌ترین ابزارهای یودوز برای پایش سرویس‌های تحت وب محسوب می‌شود.

با استفاده از مانیتورینگ وب‌سایت می‌توانید:

بررسی در دسترس بودن وب‌سایت (Up / Down)
تحلیل HTTP Status Code (مانند 200، 301، 404 و 500)
بررسی اعتبار، تاریخ انقضا و صحت گواهی SSL
تشخیص خطاهای وب‌سرور و برنامه‌های تحت وب
اندازه‌گیری زمان پاسخ‌گویی (Response Time)

ایجاد مانیتور وب‌سایت

برای ایجاد یک مانیتور وب‌سایت، ابتدا وارد پروژه مورد نظر شوید.

سپس از تب مانیتورها روی ایجاد مانیتور کلیک کرده و از میان انواع مانیتورها، Website Monitoring را انتخاب کنید.

نام نمایشی

در این قسمت یک نام مناسب برای مانیتور انتخاب کنید.

این نام تنها برای نمایش در داشبورد استفاده می‌شود و بهتر است به گونه‌ای باشد که بعداً به‌راحتی بتوانید آن را تشخیص دهید.

برای مثال:

وب‌سایت اصلی
فروشگاه اینترنتی
پنل مدیریت
سایت شرکتی

آدرس وب‌سایت

در این قسمت آدرس وب‌سایت یا IP مورد نظر را وارد کنید.

نمونه‌های صحیح:

https://example.com

https://api.example.com

در بیشتر موارد پیشنهاد می‌شود از نام دامنه استفاده کنید تا در صورت تغییر IP، نیازی به ویرایش مانیتور نداشته باشید.

کدهای پاسخ موفق (Expected Status Codes)

یودوز پس از ارسال درخواست، کد وضعیت HTTP را بررسی می‌کند.

در این قسمت مشخص می‌کنید چه پاسخ‌هایی به عنوان موفق در نظر گرفته شوند.

برای اکثر وب‌سایت‌ها انتخاب 2xx کافی است.

اگر وب‌سایت شما کاربر را به آدرس دیگری هدایت می‌کند (Redirect)، بهتر است 3xx را نیز به پاسخ‌های موفق اضافه کنید.

پیشنهاد یودوز

✅ 2xx
✅ 3xx (در صورت استفاده از Redirect)

پیشنهاد می‌کنیم کدهای 4xx و 5xx را به عنوان پاسخ موفق انتخاب نکنید، زیرا این کدها معمولاً نشان‌دهنده وجود خطا در سرویس هستند.

بررسی گواهی SSL

در صورت فعال بودن SSL Checker، یودوز علاوه بر بررسی در دسترس بودن سایت، وضعیت گواهی SSL را نیز بررسی می‌کند.

از جمله:

اعتبار گواهی
تاریخ انقضا
صحت زنجیره گواهی (Certificate Chain)

توجه

قابلیت SSL Checker در پلن تیمی (Team) و بالاتر در دسترس است. در صورت نیاز می‌توانید حساب کاربری خود را ارتقاء دهید.

تنظیمات درخواست (Request Settings)

در این بخش می‌توانید نحوه ارسال درخواست را مطابق نیاز سرویس خود تنظیم کنید.

از جمله:

Headerهای ارسالی
پارامترهای Query
اطلاعات احراز هویت (Authentication)

این تنظیمات برای APIها، پنل‌های مدیریتی یا سرویس‌هایی که نیاز به Headerهای خاص دارند بسیار کاربردی هستند.

احراز هویت (Authentication)

در صورتی که سرویس شما نیاز به احراز هویت داشته باشد، می‌توانید یکی از روش‌های زیر را انتخاب کنید.

No Auth

درخواست بدون هیچ‌گونه اطلاعات احراز هویت ارسال می‌شود.

این گزینه برای اکثر وب‌سایت‌های عمومی مناسب است.

API Key

در این روش، کلید API همراه درخواست ارسال می‌شود.

بسته به تنظیمات سرویس، API Key می‌تواند در Header یا به عنوان پارامتر Query ارسال شود.

Basic Authentication

در این روش نام کاربری و رمز عبور با استاندارد HTTP Basic Authentication ارسال می‌شوند.

این روش معمولاً برای پنل‌های مدیریتی یا سرویس‌های داخلی استفاده می‌شود.

Bearer Token

در این روش، یک توکن دسترسی در Header درخواست ارسال می‌شود.

برای مثال:

Authorization: Bearer YOUR_ACCESS_TOKEN

بسیاری از APIهای مدرن مانند REST APIها از این روش برای احراز هویت استفاده می‌کنند.

متد درخواست (HTTP Method)

در این قسمت باید نوع درخواست HTTP را مشخص کنید.

یودوز از متدهای زیر پشتیبانی می‌کند:

HEAD
GET
POST
PUT
PATCH
DELETE

پیشنهاد یودوز

در صورتی که تنها قصد بررسی در دسترس بودن وب‌سایت را دارید، پیشنهاد می‌کنیم از HEAD استفاده کنید.

در درخواست HEAD، سرور تنها Headerهای پاسخ را برمی‌گرداند و محتوای صفحه (Body) ارسال نمی‌شود.

به همین دلیل:

حجم تبادل داده کمتر است.
پردازش کمتری روی سرور انجام می‌شود.
بررسی‌ها سریع‌تر انجام می‌شوند.

اگر نیاز دارید محتوای صفحه، پاسخ API یا داده‌های بازگشتی بررسی شوند، از متدهای مناسب مانند GET یا POST استفاده کنید.

فاصله زمانی بررسی (Check Interval)

این گزینه مشخص می‌کند یودوز هر چند وقت یک‌بار وضعیت وب‌سایت را بررسی کند.

هرچه فاصله زمانی کمتر باشد، اختلال‌ها سریع‌تر شناسایی خواهند شد.

به عنوان مثال:

هر ۳۰ ثانیه
هر ۱ دقیقه
هر ۵ دقیقه

پیشنهاد می‌کنیم در صورت امکان از فاصله‌های ۳۰ ثانیه یا ۱ دقیقه استفاده کنید تا در سریع‌ترین زمان از بروز اختلال مطلع شوید.

در صورتی که فاصله بررسی را افزایش دهید، تشخیص قطعی نیز با تأخیر بیشتری انجام خواهد شد.

زمان انتظار (Timeout)

Timeout مشخص می‌کند یودوز چه مدت منتظر پاسخ وب‌سایت بماند.

اگر در این مدت پاسخی دریافت نشود، بررسی با خطای Timeout پایان خواهد یافت.

برای مثال اگر Timeout را ۵ ثانیه تنظیم کنید و پاسخ وب‌سایت بیشتر از پنج ثانیه طول بکشد، یودوز آن بررسی را ناموفق در نظر خواهد گرفت.

اگر سرور شما در برخی ساعات بار پردازشی بالایی دارد، مقدار بسیار کم برای Timeout می‌تواند باعث ثبت رخدادهای غیرواقعی شود.

به همین دلیل پیشنهاد می‌شود مقدار Timeout را متناسب با عملکرد واقعی سرویس خود انتخاب کنید.

تگ‌های مانیتور

برای هر مانیتور می‌توانید یک یا چند تگ تعریف کنید.

تگ‌ها به شما کمک می‌کنند مانیتورهای مشابه را گروه‌بندی و مدیریت کنید.

برای مثال می‌توانید از تگ‌هایی مانند:

Production
Development
API
Frontend
Backend
Database

استفاده کنید.

بعدها می‌توانید بر اساس تگ‌ها، مانیتورها را جستجو، فیلتر و مدیریت کنید.

ایجاد مانیتور

پس از تکمیل تمامی تنظیمات، روی دکمه ایجاد مانیتور کلیک کنید.

یودوز بلافاصله اولین بررسی را انجام داده و وضعیت فعلی وب‌سایت را نمایش خواهد داد.

در صورت موفق بودن بررسی، مانیتور با وضعیت Up فعال خواهد شد و در صورت بروز مشکل، جزئیات خطا در صفحه مانیتور ثبت می‌شود.